Anemoon, Biodiversiteit, Glasjutter, Glastranen

Vergankelijkheid in glas gevat.
——-
Hoe krachtig en mooi het leven ook kan zijn, er komt altijd een moment van sterven.
Verlies is onlosmakelijk met de aarde verbonden. Dat proces probeert Anne Notebaert vast te leggen met haar glaswerk. Ze werkt met dood hout dat al een tijd in het water of de zee ronddreef. Het doorboorde, verwonde hout staat symbool voor de pijn van het afsterven.
——-
Met vervormde glasbuisjes brengt ze dan, als een tweede huid, schimmels, glastranen, zeepokken of mossen aan. Hierdoor begint het hout terug te leven. Zo laten Anne Notebaerts werken zien dat het leven steeds hervat, weliswaar anders, maar even tastbaar en teder aanwezig.
——-
^{2010
glasbuizen en strandhout
glastranen 41 × 18 × 16 cm
glasjutter 55 × 8 × 15 cm
anemoon 25 × 14 × 17 cm
biodiversiteit 40 × 19 × 9 cm}